Legong of kecak in Ubud?

Het korte antwoord

Met slechts één vrije avond en de wens om Balinese dans op zijn meest precieze te zien, ga je naar het paleis voor de legong. Wil je puur geluid en spektakel, ga dan naar de kecak. De legong draait om detail: het zwaaien van een waaier, een zijwaartse blik, naar achteren buigende vingers, allemaal tegen de achtergrond van een bronzen orkest. De kecak draait om massa: tientallen stemmen die in elkaar grijpende ritmes zingen terwijl de Ramayana zich afspeelt in het midden van de kring. Geen van beide is beter. Ze beantwoorden verschillende stemmingen, en ze kosten zo weinig dat de keuze tussen beide vaak een kwestie is van welke avond vrij is.

Twee soorten klank

In het paleis komt de muziek van een gamelan: metallofonen bespeeld met hamers, gongs en een stel handtrommels genaamd kendang die de maat aangeven. Balinese instrumenten worden in paren gebouwd, iets apart gestemd, zodat ze samen glinsteren met een puls die de Balinezen ombak noemen, de golf. De kecak heeft geen instrumenten. Het hele orkest is menselijk: de meeste mannen herhalen de cak-lettergreep die de dans zijn naam geeft, terwijl enkelen speciale taken vervullen, één houdt de puls vast met po-po-po, één roept het koor om te starten en te stoppen, één zingt een melodische lijn, en een dalang vertelt in het Balinees en Sanskriet.

Twee soorten verhaal

De legong kraton vertelt meestal het verhaal van de koning van Lasem, die met prinses Rangkesari wil trouwen, haar ontvoert en naar zijn dood rijdt nadat een monsterlijke vogel het voorspelt. Het verhaal wordt uitgebeeld door twee dansers en een begeleider, de condong. De kecak vertelt de Ramayana: de ballingschap van Rama en Sita in het oerwoud van Dandaka, een gouden hert, Ravana die Sita ontvoert, Jatayu's gevecht met Ravana, Hanuman die Sita zoekt, en Rama's strijd met Ravana. De zingende mannen spelen beide legers, Rama's apentroepen en Ravana's demonen. Als je de Ramayana al kent, is de kecak bij een eerste bezoek gemakkelijker te volgen.

Lees verder: Het Lasem-verhaal van de legong

Een hoftdans en een creatie uit de jaren dertig

De legong begon waarschijnlijk in de 19e eeuw als vermaak voor de koninklijke hoven van Bali. De kecak is als theatershow jonger. Hij ontstond uit een tranceritueel met een mannenkoor, geworteld in sanghyang, en werd in de jaren 1930 populair, toen Walter Spies, een Duitse schilder en musicus die vanaf 1927 in Ubud woonde, samen met de danser Wayan Limbak werkte om er een Ramayana-drama voor westers publiek van te maken. De geleerde en choreograaf I Wayan Dibia stelt dat Balinese artiesten de vorm al aan het ontwikkelen waren toen Spies arriveerde. Hoe dan ook: beide avonden die u vandaag kunt boeken zijn voorstellingen voor bezoekers, geen tempelrituelen.

Waar elk van beide plaatsvindt

Het legongticket brengt u naar één plek: de binnenplaats van Ubud Palace, op de kruising van Jalan Monkey Forest en de hoofdstraat, waar het podium wordt geflankeerd door een gebeeldhouwde poort met wachtersbeelden. Het kecakticket werkt anders. Ubud heeft op meer dan één plek danspodia die voor kecak worden gebruikt, en het ticket geldt voor meerdere locaties; welke u bijwoont, hangt af van de optie die u kiest, en uw voucher vermeldt welke. Lees die voucher voordat u vertrekt, zodat u naar het juiste podium loopt.

Het vuur, in verhouding

De kecak wordt vaak verkocht als vuurdans, en er is echt vuur, maar het is één scène en niet de hele show. De vlammen horen bij de verbranding van Hanuman, en de Engelse Wikipedia beschrijft trancerituelen rond die scène: een priester zegent de Hanuman-danser, die vervolgens in trance door het vuur trapt. Verwacht een korte, treffende scène tegen het einde, geen uur lang vlammen. De legong heeft helemaal geen vuur. Het drama is kleinschaliger en schuilt in de gezichten en waaiers van drie dansers.

Boekingsvoorwaarden, naast elkaar

Aan de twee tickets hangen heel verschillende voorwaarden. Het legongticket is niet restitueerbaar en alleen geldig op de door u gekozen datum, hoewel er ook tickets aan de paleispoort worden verkocht, zodat u kunt wachten en op de avond zelf kunt kopen. Het kecakticket kan tot 24 uur voor aanvang gratis worden geannuleerd, en de betaling kan later plaatsvinden. Beide zijn vouchers die u bij de ingang toont, en beide zijn voordelig. In de praktijk betekent dat de kecak het gemakkelijkst vroeg te boeken is, en de legong degene die u boekt zodra uw avond vaststaat.

• Legong: niet restitueerbaar, datumgebonden, ook tickets aan de poort
• Kecak: gratis annuleren tot 24 uur vooraf, nu reserveren en later betalen
• Beide: toon de voucher, geen gereserveerde plaatsen

Duur, zitplaatsen en comfort

De legongavond duurt ongeveer negentig minuten op harde banken, met vrije zitplaatsen, dus kom minstens 45 minuten vroeg voor de voorste rijen en neem iets mee om op te zitten. De kecak duurt ongeveer een uur; kom minstens 30 minuten vooraf voor de beste plaatsen, draag comfortabele kleding en neem een licht jasje of sjaal mee, want het kan 's avonds buiten fris worden. Flitsfotografie kunt u bij de kecak beter vermijden om de artiesten niet te storen. Beide locaties zijn rolstoeltoegankelijk. Als iemand in uw gezelschap moeilijk stil kan zitten, is de kortere kecak de vriendelijkere keuze.

Kinderen en eerste bezoekers

Kinderen betalen het volwassen tarief bij de legong in het paleis, en negentig minuten is lang voor de kleintjes; de gamelan is luid vooraan, wat sommige kinderen juist geweldig vinden. De kecak is korter en het gezang weet de aandacht vast te houden, en de apenheld uit de Ramayana geeft jongere kijkers iemand om te volgen. Voor elke eerste bezoeker geldt: lees het verhaal voorafgaand aan de avond en beide voorstellingen komen tot leven: de Ramayana-lijn voor de kecak, het Lasem-verhaal voor de legong. Tien minuten lezen vooraf is meer waard dan een stoel op de eerste rij.

Beide bijwonen

Omdat beide tickets weinig kosten en geen van beide voorstellingen lang duurt, is de beste aanpak voor een verblijf van drie nachten of meer simpelweg om ze allebei te zien. Boek de kecak wanneer je maar wilt, want die kan tot de dag ervoor worden geannuleerd, en voeg de legong toe zodra je weet welke avond je in de stad doorbrengt. Eerst de legong zien heeft een klein voordeel: het orkest en de hofstijl vormen een nuttig contrast met de puur vocale kecak die volgt. Controleer de datumkiezers bij elk ticket, want voorstellingen zijn afhankelijk van de locatie en de avond, en plan het diner liever erna dan ervoor.

Voor wie elk niet bedoeld is

De legong in het paleis is niet voor wie een terugbetaling nodig heeft als plannen veranderen, een zachte zitplaats of een rustige avond: de banken zijn hard en de gamelan is luid. Ook niet voor bezoekers die één dramatisch spektakel willen; de genoegens zijn klein en precies. De kecak is niet voor wie instrumenten of de verfijning van hoftdans zoekt, en kan teleurstellen als je een uur vuur verwacht. Als geen van beide past, zijn de rustigere avonden in Ubud een wandeling over de hoofdstraat of een diner in een warung, en beide voorstellingen zijn er morgenavond nog steeds.

Lees verder: Ubud Palace legong: de moeite waard?